Een boek vol

 

Elise (10) vertelt over haar leven in China

Ik wil jullie wat over het leven in China vertellen. Eerst introduceer ik mezelf, dan vertel ik wat over school en het eten in China. Natuurlijk valt er nog veel meer te zeggen, maar dan kan ik wel een boek vol schrijven.

 

Eerst even uitleggen wie ik ben. Ik heet Elise, ik woon in China maar ik ben een Nederlander. Ik spreek Nederlands, Engels en Chinees. Ik ben tien jaar oud.

 

Nu dat je weet wie ik ben, wil ik je informeren over het leren in China. In de morgen ga ik altijd eerst Nederlands leren. Dat doe ik thuis met mijn moeder. Daarna ga ik naar de Amerikaanse school. Ik heb taal, spelling, rekenen, geschiedenis, aardrijkskunde, biologie, gym, muziek (zingen en piano) en Chinese papercutting. Ik vind gym, muziek en Chinese papercutting het beste. Mijn Amerikaanse juf is Ms. Eager. Ze is een hele goede, aardige, gezellige juf. Ze is eigenlijk een deel van ons familie geworden. Ze maakt school meer interessant.

 

Laat ik nu wat schrijven over het eten in China! Natuurlijk eten we niet met mes en vork, maar met stokjes. Ik vind zelf dat het niet zo moeilijk is om met stokjes te eten, maar ik woon wel al ongeveer tien jaar in China. Mensen eten hier veel rijst, bami en Chinese dumplings. Tijdens de lunch eet ik bijna elke dag rijst. Soms wil ik wel eens iets anders dan rijst eten. Natuurlijk krijg je ook groente en vlees bij je rijst. Het goede is dat we ‘s avonds thuis vaak Nederlands eten.

 

Om mijn verhaal te eindigen moet ik zeggen dat ik niet weet waar het leuker is om te wonen, Nederland of China. In beide plaatsen is het fijn. Ik hoop dat wat ik geschreven heb een beetje meer uitlegt wat ik vind van het leven in China.

 

Terug naar Jian Hua Nederland

 

Last updated on: Fri Jul 10 16:40:02 2009 by: Narci Herr
©2009 Jian Hua Foundation
Serving the communities of China with hope and love
以希望和爱心,参与社会建设。